Monthly Archives: Luty 2019

Gdzie szukać pomocy?

W dzisiejszym artykule zamieszczamy dla was namiary do placówek świadczących pomoc osobom dotkniętych przemocą w rodzinie. Znajdziecie kontakty do miejsc w całej Polsce i do warszawskich ośrodków z dokładnym opisem oferty. Zachęcamy do skorzystania z ich propozycji lub podania innym osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, gdyby szukały takich informacji. Nie zawsze potrafimy pomóc i czasem też nie mamy takich możliwości czy umiejętności, ale zawsze możemy podać kontakt do osób, które pomaganiem zajmują się profesjonalnie.

 

Jak poradzić sobie w sytuacji przemocy domowej?

Osoba, która doznaje przemocy w rodzinie, ma prawo i powinna zgłosić się po pomoc. Często nie wie jednak, gdzie może się zgłosić po pomoc i jaką pomoc może uzyskać. Dlatego ważne jest, by jak najszerzej mówić o takich możliwościach, aby informacja o nich trafiała do wszystkich potrzebujących:

  1. W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia powiadomić Policję 997, 112 lub prokuratora. PAMIĘTAJ! masz również prawo do złożenia na Policji lub w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez osobę, która krzywdzi Ciebie i Twoją rodzinę.
  2. Gdy doznasz obrażeń ciała, zgłoś się do lekarza w celu udzielenia pomocy medycznej, możesz zażądać wystawienia bezpłatnego zaświadczenia lekarskiego o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie.
  3. Skorzystaj z pomocy w formie rozmowy: bezpłatnej porady prawnej, wsparcia psychologicznego albo informacji o miejscach pomocy w Twojej najbliższej okolicy – zadzwoń pod numer:

 Ogólnopolskiego Telefonu dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” tel. 801 12 00 02 (infolinia czynna przez całą dobę)

i/lub Warszawskiej Niebieskiej Linii tel. (22) 668 70 00 lub napisz poradnia@niebieskalinia.pl (godziny pracy poradni: od poniedziałku do piątku w godzinach 12:00 – 18:00).

  1. W celu uzyskania kompleksowej pomocy możesz zgłosić się do:
  • ośrodka pomocy społecznej lub/i punktu informacyjno-konsultacyjnego w dzielnicy, w której mieszkasz – pomogą Ci w sprawach socjalnych, bytowych i prawnych,
  • Warszawskiego Ośrodka Interwencji Kryzysowej tel. 22 855 44 32 – udzielą Ci pomocy i wsparcia w przezwyciężeniu sytuacji kryzysowej, a także opracują plan pomocy, mogą zapewnić schronienie Tobie i Twojej rodzinie.

W kolejnych artykułach będziemy podawać adresy i telefony specjalistycznych placówek wsparcia i Warszawy i ogólnopolskie.

Każdy człowiek ma prawo do godnego życia.

Każdy człowiek ma prawo do godnego życia.

Prawo to jest niezbywalne a reguluje je Karta Praw Człowieka która jasno określa, że każdy człowiek ma prawo do godnego życia. Prawa człowieka są zespołem fundamentalnych, powszechnych praw przysługujących każdemu człowiekowi. Prawa są powszechne, nienaruszalne i niezbywalne.

Oznacza to że:
przysługują każdej jednostce ludzkiej z racji jej człowieczeństwa, są niezależne od płci, rasy, wyznania, pochodzenia społecznego czy narodowego
żadna władza nie może ich nadać ani odebrać
żaden człowiek nie może się ich dobrowolnie wyrzec.

Co więcej (za stroną niebieskalinia.info) zamieszczamy poniżej katalog praw jednostki który opracowała amerykańska organizacja PASA, zajmująca się działaniami na rzecz ochrony praw człowieka.

Każdy ma prawo do:
Myślenia – czasami – wyłącznie o sobie,
Proszenia o wsparcie psychiczne, gdy tego potrzebuje,
Krytycyzmu i wyrażania swojego protestu,
Własnych opinii i przekonań,
Błędów w dochodzeniu do prawdy,
Zwracania się do kogoś o pomoc w rozwiązywaniu własnych problemów,
Mówienia: „nie, dziękuję”, „proszę mi wybaczyć, ale nie…”,
Niesłuchania rad innych i pójścia własną drogą
Samotności nawet, gdy inni potrzebują jego towarzystwa
Własnych odczuć nawet, gdy dla innych są one bezsensowne,
Zmiany swojego zdania i sposobu postępowania,
Negocjowania zmian, gdy nie odpowiadają mu realia.

Nigdy nie musisz:
Być w 100% doskonały,
Iść z tłumem,
Cenić destrukcyjnych osób,
Prosić o coś ludzi nieżyczliwych,
Przepraszać za bycie sobą,
Pokazywać wszystkich swoich możliwości,

Przemoc jest karalna

PRZEMOC JEST KARALNA

Artykuł 207 § 1 Kodeksu karnego brzmi: Znęcanie się fizyczne lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny – podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Jeżeli czyn określony połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Jeżeli następstwem czynu jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
W sytuacji, gdy nie ma dowodów na powtarzalność agresywnych zachowań, można zastosować artykuł 156 KK i art. 157 KK.

Artykuł 156 Kodeksu karnego stanowi, że kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci: 1) pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia; 2) innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli następstwem czynu określonego jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Artykuł 198 Kodeksu karnego Kto, wykorzystując bezradność innej osoby lub wynikający z upośledzenia umysłowego lub choroby psychicznej brak zdolności tej osoby do rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem, doprowadza ją do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Artykuł 199 Kodeksu karnego § 1. Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Jeśli czyn określony w § 1 został popełniony na szkodę małoletniego, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 3. Karze określonej w § 2 podlega, kto doprowadza małoletniego do obcowania płciowego lub poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, nadużywając zaufania lub udzielając mu korzyści majątkowej lub osobistej, albo jej obietnicy.

Penalizacja przemocy ekonomicznej:
Kodeks karny nie definiuje przemocy ekonomicznej jako przestępstwa, dlatego penalizacja tego zjawiska jest trudna, ale nie beznadziejna. Przemoc ekonomiczna może być potraktowana jako rodzaj przemocy psychicznej objawiający się wydzielaniem pieniędzy na utrzymanie rodziny, nadzór zużycia wody, prądu czy korzystania ze środków higienicznych.

Top